خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





روش نصب قطعات در مرمت

     

     

    روش نصب قطعات در  مرمت

    مساله ای كه در ابتدای نصب قطعات باید در نظر گرفت شناسایی روشهای اعمال شده برای برداشت آنهاست به طور كلی برای برداشتن این قطعات سه روش وجود دارد كه مرمتگر باید با توجه به شرایط اثر محیط قرار گرفتن شی در آن و مواد مصالح سازنده اثر بهترین راه را انتخاب كند.این سه روش عبارت اند از :

    1- استراپو (strapo ) كه در ایتالیا ابداع شده و در آن لایه های نازك تزیینی را با لایه زیرین و گچ آن را بر می دارند . هدف كلی این روش آسیب هر چه كمتر به اصل از می باشد .

    2- روش استیكو (stico ) در این روش لایه ظریف روی اثر و در واقع خود تزیئنات برداشته می شوند و به لایه های زیرین هیچ گونه تعرضی نمی شود .

    3- استیكو ماسالا (stico masal ) در این روش لایه های تزیینی گچ زیرین و سازه كلاً برداشته می شود و بیشتر در مواردی كاربرددارد كه هدف حمل و نقل كل اثر می باشد .

    در گنبد سلطانیه متاسفانه در برداشت این قطعات یك روش واحد به كار نرفته و كارشناسان گاهی در یك قطعه جدا شده نشانه های از هر سه روش را مشاهده می كنند . كه این امر موجب پدید آمدن مشكلات عدیده ای در امر مرمت ، بازسازی و نصب آنها شده است .

    در كل می توان با كمی اغماض بیان داشت كه بیشترین قطعات تزیینی جدا شده در سلطانیه طبق روش استراپو (strapo ) ( تزیینات به همراه لایه های گچ زیرین ) جدا سازی شده است .

    در مرحله اول باید قطعات را كاملاً تمیز كرده و هر نوع گرد و غبار را از آن بزداییم و سپس با استفاده از موارد استحكام بخشی مانند پارالوئید paraloid اثر ثبت كنیم پارالوئیدیك رزین شیمیایی می باشد اما باید توجه داشت عملیات برداشت قطعات در سلطانیه با چسبهای سنتی انجام گرفته است .

    تثبیت اثر باید به گونه ای باشد كه استحكام آنرا ضمانت كند در ضمن اثر به قدری اشباع شود كه قابلیت جذب مواد دیگر را نداشته باشد . در مرحله بعد باید ضمن تقویت بستر جدید بستر دیگری ( بستر دوم ) را روی قطعات ایجاد نماییم كه هدف كلی این اعمال استحكام یافتن هر چه بیشتر اثر می باشد .

    در مرحله بعد كل اثر و بستر های اضافه شده از محل بستر اصلی كه در سلطانیه گچ می باشد جدا می شود پس از برداشتن لایه پشت اثر قطعات را تمییز كرده و از پشت تثبیت می كنیم .

    در این مرحله از مرمت برای نتیجه گیری مطلوب شناخت اثربسیار مهم است تا در استفاده از موارد شیمیایی نیازمند شناخت دقیق و كامل اثر ومواد تشكیل دهنده آن است .در برخی از قسمتها نیز با روشهای فیزیكی قطعات جدا میكنیم كه به این روش (picking ) می گویند .

    در سلطانیه به دلیل اینكه لایه هارا قبلاً برداشته اند باید كار گروه قبلی را تعقیب كرده و آنرا ادامه داد . مساله دیگری كه در مرمت است كه به دلیل عدم اطلاع ما از محل اصلی قطعات می باشد و امید است كه در پایان با بررسی طرح ها محل اصلی قطعات كشف شود .

    مشكل دیگری كه دراین زمینه وجود دارد هماهنگ نبودن سطوح مورد نظر به دلیل ترمیم بستر آنها می باشد كه در این شرایط بهترین راه حل ، بسترسازی دوباره قطعات می باشد كه نیازمند بررسی زیبایی شناسی اثر می باشد در قبل اشاره كردیم كه این قطعات در گذشته توسط مرمت ایتالیایی جدا شده و در انبار ( همانگونه كه در تصاویر دیده می شود ) به طریقه نامناسبی نگهداری می شد و در ضمن به دلیل وقفه زمانی ایجاد شده میان گروه فوق و تیم مرمتگر ایرانی برخی از فطعات مفقود شده اند كه این مساله موجب اختلال در كشف وتعیین محل اصلی قطعات دیگر می باشد و در واقع در حال حاضر مرمتگران سلطاانیه با یك معما روبرو هستند كه قطعات از آنها ناپدید می باشد .

    مراحل مرمت و شیوه های به كار گرفته شده توسط متخصصین مرمتگر ایرانی در ابتدای این مبحث باید گفت كه متاسفانه روشهای اعمال شده توسط تیم مرمت ایتالیایی دارای نواقص و كاستی های بسیاری است كه موجب آسیب دیدگی بیشتر قطعات جداشده گردیده است.

    قطعاتی كه درحال حاضر در دسترس ماست نیمه كاره بوده و از نظر علم مرمت بدون حفاظ می باشد چون پس از جدا سازی از دیوار در پشت آن لایه گذاری انجام شده و بسته مناسب جهت حفظ اثر وجود ندارد كه این امر موجب سائیدگی و ریزش گچها و قطعات اصلی از آن می شود.

    زمانی كه اثر تاریخی را از محیطی به محیطی دیگر انتقال می دهیم ممكن است به آن شوك وارد شود زیرا شی در طول مدت زمانی كه از ساخت آن تا زمان حاضر می گذرد با شرایط اطراف تطابق ایجاد می كند و تغییر محل دادن یكباره آن كه بدون شك همراه با تغییر میزان رطوبت دما و نور می باشد موجب آسیب دیدن شی می شود .این آسیب در مرحله تطابق شی با محیط متفاوت است .

    در حال حاضر از پارالوئید برای پر كردن این خلاء استفاده میشود . در بخش مرمت اتاقكی برای بالا بردن رطوبت مناسب برای انجام عملیات یعنی 70% برسد . برای استحكام بخشی از قسمت پشتی اثر برداشته شده كه پوسته شده و در حال ریختن است از ماده ای به نام پریمال A33 ( Primal A33 ) كه یك زرین آلكیریك است استفاده می شود كه علت انتخاب این درصد برای هر چه بازتر بودن پیوندهای مولكولی به منظور افزایش نفوذ در شی می باشد . كه در برخی مواقع مثلاً ایوان جنوب غربی غلظت این محلول تا 30% بالا رفته است . این امر نشان دهنده متعدد بودن شیوه ها و تنوع آثار در گنبد سلطانیه می باشد .

    برای استفاده از محلول PrimalA33 برای این قطعات از 2 روش استفاده می شود .

    1 – استفاده از قلم مو

    2 – افشانه كردن

    اگر لایه ها پیوستگی داشته باشد و سطح آن نسبتا ًیكدست باشد از روش افشاندن استفاده می شود اما اگر شی لاكون (lacon) داشته باشد یعنی قسمتهایی از آن ناقص باشد باید از قلمو استفاده كرد. متاسفانه قطعات مورد نظر ما بیشتر به این صورت است و گاه در یك قطعه با دو روش استراپو و استیكو به طور همزمان رو به رو می شویم . برای به كاربردن قلم مو معمولاً باید مواد نظر را در سلطانیه ( PrimalA33 ) از بالا به پایین بر سطوح وارد كنیم اما در قطعات فوق الذكر به دلیل اضطرار موجود باید از بخشهای خیلی آسیب دیده شروع كرد .

    این بخشها مربوط به تزیینات داخلی و نوشته های دور تا دور گنبد است و سعی می شود به شكل اولیه برگردد كه این امر مستلزم تلاش بسیاری است .

    تثبیت اثر باید به گونه ای باشد كه استحكام آنرا ضمانت كند در ضمن اثر به قدری اشباع شود كه قابلیت جذب مواد دیگر را نداشته باشد . در مرحله بعد باید ضمن تقویت بستر جدید بستر دیگری ( بستر دوم ) را روی قطعات ایجاد نماییم كه هدف كلی این اعمال استحكام یافتن هر چه بیشتر اثر می باشد .

    در مرحله بعد كل اثر و بستر های اضافه شده از محل بستر اصلی كه در سلطانیه گچ می باشد جدا می شود پس از برداشتن لایه پشت اثر قطعات را تمییز كرده و از پشت تثبیت می كنیم .

    در این مرحله از مرمت برای نتیجه گیری مطلوب شناخت اثربسیار مهم است تا در استفاده از موارد شیمیایی نیازمند شناخت دقیق و كامل اثر ومواد تشكیل دهنده آن است .در برخی از قسمتها نیز با روشهای فیزیكی قطعات جدا میكنیم كه به این روش (picking ) می گویند .

    در سلطانیه به دلیل اینكه لایه هارا قبلاً برداشته اند باید كار گروه قبلی را تعقیب كرده و آنرا ادامه داد . مساله دیگری كه در مرمت است كه به دلیل عدم اطلاع ما از محل اصلی قطعات می باشد و امید است كه در پایان با بررسی طرح ها محل اصلی قطعات كشف شود .

    مشكل دیگری كه دراین زمینه وجود دارد هماهنگ نبودن سطوح مورد نظر به دلیل ترمیم بستر آنها می باشد كه در این شرایط بهترین راه حل ، بسترسازی دوباره قطعات می باشد كه نیازمند بررسی زیبایی شناسی اثر می باشد در قبل اشاره كردیم كه این قطعات در گذشته توسط مرمت ایتالیایی جدا شده و در انبار ( همانگونه كه در تصاویر دیده می شود ) به طریقه نامناسبی نگهداری می شد و در ضمن به دلیل وقفه زمانی ایجاد شده میان گروه فوق و تیم مرمتگر ایرانی برخی از فطعات مفقود شده اند كه این مساله موجب اختلال در كشف وتعیین محل اصلی قطعات دیگر می باشد و در واقع در حال حاضر مرمتگران سلطاانیه با یك معما روبرو هستند كه قطعات از آنها ناپدید می باشد .

    مراحل مرمت و شیوه های به كار گرفته شده توسط متخصصین مرمتگر ایرانی در ابتدای این مبحث باید گفت كه متاسفانه روشهای اعمال شده توسط تیم مرمت ایتالیایی دارای نواقص و كاستی های بسیاری است كه موجب آسیب دیدگی بیشتر قطعات جداشده گردیده است.

    قطعاتی كه درحال حاضر در دسترس ماست نیمه كاره بوده و از نظر علم مرمت بدون حفاظ می باشد چون پس از جدا سازی از دیوار در پشت آن لایه گذاری انجام شده و بسته مناسب جهت حفظ اثر وجود ندارد كه این امر موجب سائیدگی و ریزش گچها و قطعات اصلی از آن می شود.

    زمانی كه اثر تاریخی را از محیطی به محیطی دیگر انتقال می دهیم ممكن است به آن شوك وارد شود زیرا شی در طول مدت زمانی كه از ساخت آن تا زمان حاضر می گذرد با شرایط اطراف تطابق ایجاد می كند و تغییر محل دادن یكباره آن كه بدون شك همراه با تغییر میزان رطوبت دما و نور می باشد موجب آسیب دیدن شی می شود .این آسیب در مرحله تطابق شی با محیط متفاوت است .

    در حال حاضر از پارالوئید برای پر كردن این خلاء استفاده میشود . در بخش مرمت اتاقكی برای بالا بردن رطوبت مناسب برای انجام عملیات یعنی 70% برسد . برای استحكام بخشی از قسمت پشتی اثر برداشته شده كه پوسته شده و در حال ریختن است از ماده ای به نام پریمال A33 ( Primal A33 ) كه یك زرین آلكیریك است استفاده می شود كه علت انتخاب این درصد برای هر چه بازتر بودن پیوندهای مولكولی به منظور افزایش نفوذ در شی می باشد . كه در برخی مواقع مثلاً ایوان جنوب غربی غلظت این محلول تا 30% بالا رفته است . این امر نشان دهنده متعدد بودن شیوه ها و تنوع آثار در گنبد سلطانیه می باشد .

    برای استفاده از محلول PrimalA33 برای این قطعات از 2 روش استفاده می شود .

    1 – استفاده از قلم مو

    2 – افشانه كردن

    اگر لایه ها پیوستگی داشته باشد و سطح آن نسبتا ًیكدست باشد از روش افشاندن استفاده می شود اما اگر شی لاكون (lacon) داشته باشد یعنی قسمتهایی از آن ناقص باشد باید از قلمو استفاده كرد. متاسفانه قطعات مورد نظر ما بیشتر به این صورت است و گاه در یك قطعه با دو روش استراپو و استیكو به طور همزمان رو به رو می شویم . برای به كاربردن قلم مو معمولاً باید مواد نظر را در سلطانیه ( PrimalA33 ) از بالا به پایین بر سطوح وارد كنیم اما در قطعات فوق الذكر به دلیل اضطرار موجود باید از بخشهای خیلی آسیب دیده شروع كرد .

    این بخشها مربوط به تزیینات داخلی و نوشته های دور تا دور گنبد است و سعی می شود به شكل اولیه برگردد كه این امر مستلزم تلاش بسیاری است .

     


    این مطلب تا کنون 28 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : قطعات ,استفاده ,لایه ,بستر ,دلیل ,اصلی ,مرمتگر ایرانی ,روشهای اعمال ,استحكام بخشی ,وجود دارد ,مناسب برای ,آسیب دیدگی بیشتر ,دیدگی بیشتر قطعات ,بیشتر قطعات جداشده ,قطعات جداشده گردیده ,
    روش نصب قطعات در مرمت

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده